
ElektrolyseElektrolyse is een scheikundige methode waarbij met een elektrische stroom verbindingen worden ontleed tot elementen. In 1832 ontdekte Michael Faraday dat in een zoutoplossing stoffen ontleed worden als er een elektrische stroom doorheen gestuurd wordt en dat die ontleding afhankelijk is van de stroom. Later werd deze ontdekking bekend als de eerste elektrolysewet van Faraday. Hierna ontdekte Faraday ook dat de massa van de gevormde
elementen recht evenredig was met de atoommassa van de betrokken
elementen. Hierdoor werd het vermoeden van het bestaan van
elektronen versterkt. Deze ontdekking werd bekend als de tweede
elektrolysewet van Faraday. PrincipeHet te ontleden materiaal wordt opgelost of gesmolten, zodat de ionen vrij kunnen bewegen. In de oplossing worden twee elektroden gedompeld: de kathode en de anode. Tussen deze elektroden wordt een elektrische potentiaal aangebracht. Hierdoor zullen positief geladen deeltjes (kationen) naar de kathode bewegen en negatief geladen deeltjes (anionen) naar de anode. Aan de kathode vindt een reductiereactie plaats. Hierbij staat de kathode elektronen af aan stoffen in de oplossing. Aan de anode vindt een oxidatiereactie plaats, waarbij de elektrode elektronen opneemt van stoffen in de oplossing. De energie die nodig is voor het scheiden, is afhankelijk van de concentratie van de oplossing en neemt toe naarmate de concentratie hoger wordt. Bij de elektrolyse van water zal waterstofgas ontstaan aan de kathode en zuurstofgas aan de anode Samen vormt dit het explosieve knalgas ToepassingenIn de industrie wordt elektrolyse op grote schaal toegepast
om metalen te winnen uit mineralen en om de metalen te zuiveren.
Ook de werking van brandstofcellen is op het principe van
elektrolyse gebaseerd. Daarnaast is het galvaniseren van metalen
objecten een toepassing van elektrolyse in de praktijk. Zout
elektrolyse wordt inmiddels vaak gebruikt in zwembaden voor het
aanmaken van chloor voor desinfectie. Kalium- en natriumchloraat
kunnen worden bereid door elektrolyse, omdat de aan de
elektroden gevormde stoffen in de oplossing verder reageren tot
chloraat (en bij langer doorgaan perchloraat)-ionen. Bron Wikipedia |